Τελικά
Η εξυπνάδα είναι έμφυτη
Η σοφία είναι παροδική
Κ η βλακεία κατακτήται με πολύ κοπό.
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008
Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2008
Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2008
Τετάρτη 27 Αυγούστου 2008
Αναβίωση της αναβίωσης
Τελείωσε το τέλος μιας καινούριας υπέροχης αρχής, όπως τελέιώνει μία εποχή για να ζήσουμε την επόμενη.
Οπότε σαν γεμάτος συγκίνηση και αγωνία νέος άνθρωπος ξεκίνησα να συναντήσω τον μόνο που μου συμπαραστάθηκε σε όλες της αγωνίες που συμπεριλαμβάνονται σε μια τέτοια ριζική επανάκαμψη,ίσως κ μεταμόρφωση θα έλεγε κάποιος που δε με ήξερε κ τόσο καλά.
Ήτανν εκεί και περίμενε στο κεφαλόσκαλο όπως συνήθως, το βλέμμα του βάραινε κάθε μου βήμα,φαινόταν πολύ πιο σοβαρός, γερασμένος,έσφιξα γερά την κουπαστή κ προχώρησα αργά αλλά σταθερά προς το μικρό μπαλκονάκι που στέγαζε τα παιδικά μου χρόνια.
Δεν ξέρω αν ήταν η θέα από το περβάζι ή το άρωμα απο τα έλατα που αναμοχλεύσαν τις αναμνήσεις μου, όμως το μυαλό μου βυθίστηκε κ με συνεπήρε στη μοιραία εκείνη μέρα που ξεκίνησαν όλα.
Καμιά φορά οι μικρές λεπτομέρειες που μας ξεφεύγουν κρύβουν την αλήθεια, και ποιός θα φανταζόταν την φύση αυτής της πρωτοφανούς αποκάλυψης όταν ξεκινάει τη μέρα του με δύο απολαυστικές φέτες κριθαρένιου ψωμιού με βαρύ ελατίσιο μέλι σκορπισμένο πρόχειρα εδώ κ εκεί να αναβλύζει με μυρωδιές, κ πίνοντας κατσικίσιο φρέσκο γάλα που άνηκε στον ανεπρόκοπο γείτονα μας, που παρ'όλο που τον λέω έτσι είχε έρθει γεμάτος χαρά εκείνο το πρωί να μας το φέρει.
Πάντα φερόμουν σκληρά στους ανθρώπους, όχι όμως από κακία ή δόλο αλλά από την απόφαση που είχα πάρει από καιρό να μετατραπώ στο απόλυτα αντικειμενικό κατασκεύασμα που το επαγγελμά μου απαιτούσε.
Ξεκίνησα λοιπόν όπως κάθε πρωί προς την πλατεία του χωριού κ το στολίδι της την εκκλησία του προφήτη Ηλία που έστεκε σαν απόδειξη πολιτισμού μέσα στην άγρια ομορφιά του ορεινού κ καταπράσσινου τοπίου.
Οπότε σαν γεμάτος συγκίνηση και αγωνία νέος άνθρωπος ξεκίνησα να συναντήσω τον μόνο που μου συμπαραστάθηκε σε όλες της αγωνίες που συμπεριλαμβάνονται σε μια τέτοια ριζική επανάκαμψη,ίσως κ μεταμόρφωση θα έλεγε κάποιος που δε με ήξερε κ τόσο καλά.
Ήτανν εκεί και περίμενε στο κεφαλόσκαλο όπως συνήθως, το βλέμμα του βάραινε κάθε μου βήμα,φαινόταν πολύ πιο σοβαρός, γερασμένος,έσφιξα γερά την κουπαστή κ προχώρησα αργά αλλά σταθερά προς το μικρό μπαλκονάκι που στέγαζε τα παιδικά μου χρόνια.
Δεν ξέρω αν ήταν η θέα από το περβάζι ή το άρωμα απο τα έλατα που αναμοχλεύσαν τις αναμνήσεις μου, όμως το μυαλό μου βυθίστηκε κ με συνεπήρε στη μοιραία εκείνη μέρα που ξεκίνησαν όλα.
Καμιά φορά οι μικρές λεπτομέρειες που μας ξεφεύγουν κρύβουν την αλήθεια, και ποιός θα φανταζόταν την φύση αυτής της πρωτοφανούς αποκάλυψης όταν ξεκινάει τη μέρα του με δύο απολαυστικές φέτες κριθαρένιου ψωμιού με βαρύ ελατίσιο μέλι σκορπισμένο πρόχειρα εδώ κ εκεί να αναβλύζει με μυρωδιές, κ πίνοντας κατσικίσιο φρέσκο γάλα που άνηκε στον ανεπρόκοπο γείτονα μας, που παρ'όλο που τον λέω έτσι είχε έρθει γεμάτος χαρά εκείνο το πρωί να μας το φέρει.
Πάντα φερόμουν σκληρά στους ανθρώπους, όχι όμως από κακία ή δόλο αλλά από την απόφαση που είχα πάρει από καιρό να μετατραπώ στο απόλυτα αντικειμενικό κατασκεύασμα που το επαγγελμά μου απαιτούσε.
Ξεκίνησα λοιπόν όπως κάθε πρωί προς την πλατεία του χωριού κ το στολίδι της την εκκλησία του προφήτη Ηλία που έστεκε σαν απόδειξη πολιτισμού μέσα στην άγρια ομορφιά του ορεινού κ καταπράσσινου τοπίου.
Σάββατο 28 Ιουνίου 2008
Συνέχεια
Κάθομαι σπίτι τώρα κ ξέκλεψα λίγο χρόνο από την στατιστική για να γράψω κάτι.
Έχει να κάνει με την υπομονή πιστεύω.
Βέβαια θα μου πείτε τι?
Η έρευνα φυσικά!
Η έρευνα και η σχέση μοιάζουν πολύ ξέρετε, θέλουνε κ οι δύο επιμονή ,αφοσίωση κ φυσικά
υπομονή.
Και στα δύο αρχίζεις με κάποια δεδομένα και ελπίζεις σε ένα πιθανό αποτέλεσμα, βέβαια το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αυτό που περίμενε κανείς αλλά είναι μια κατάληξη.
Κάπου εκεί πιστεύω μπαίνει και η αμφιβολία, για το λόγο που το ξεκίνησες για το τι περιμένεις κ για το αν μπορείς να την ολοκληρώσεις.
Για την έρευνα μιλάω πάντα, αμαν να μπλέκετε τις σχέσεις παντού.
Π.χ κοιτάξτε την ώρα στο ρολόι σας τώρα.
Είδατε τι επιρροή έχει κάτι τόσο χαζό, πιστεύω οι μισοί από εσάς κοιτάξατε το ρολόι σας όντως.
Ενώ οι άλλοι μισοί περιμένατε πρώτα να διαβάσετε παρακάτω το γιατί να το κάνετε αυτό.
Κ εδώ μπαίνουμε στην διαδικασία του πειράματος.
Υλικό πράγμα ο άνθρωπος τα υλικά αναγνωρίζει.
Χρειαζόμαστε όλοι λοιπόν μία επιβεβαίωση για τη θεωρία μας, τον ευατό μας, τους άλλους.
Αμφιβάλουμε λοιπόν κ πάλι αλλά λανθασμένα.
Θα μου πείτε γίνεται να αμφιβάλλεις λογικά?
Δεν ξέρω αλλά θα προσπαθήσω να το αποδείξω.
Μεγάλο πράγμα η απόδειξη κ όχι προφανές εννίοτε, πρέπει να καταφεύγεις σε άτοπο για να την τεκμηριώσεις.
Αλλά για την τεκμηρίωση θα πούμε κάποια άλλη στιγμή.
Άντε κ ζήσανε όλοι καλά κ εμείς καλύτερα(ήμουνα κ εγώ εκεί μα είχα παπούτσια από χαρτί κ λιώσανε κ πάνε)
Έχει να κάνει με την υπομονή πιστεύω.
Βέβαια θα μου πείτε τι?
Η έρευνα φυσικά!
Η έρευνα και η σχέση μοιάζουν πολύ ξέρετε, θέλουνε κ οι δύο επιμονή ,αφοσίωση κ φυσικά
υπομονή.
Και στα δύο αρχίζεις με κάποια δεδομένα και ελπίζεις σε ένα πιθανό αποτέλεσμα, βέβαια το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι αυτό που περίμενε κανείς αλλά είναι μια κατάληξη.
Κάπου εκεί πιστεύω μπαίνει και η αμφιβολία, για το λόγο που το ξεκίνησες για το τι περιμένεις κ για το αν μπορείς να την ολοκληρώσεις.
Για την έρευνα μιλάω πάντα, αμαν να μπλέκετε τις σχέσεις παντού.
Π.χ κοιτάξτε την ώρα στο ρολόι σας τώρα.
Είδατε τι επιρροή έχει κάτι τόσο χαζό, πιστεύω οι μισοί από εσάς κοιτάξατε το ρολόι σας όντως.
Ενώ οι άλλοι μισοί περιμένατε πρώτα να διαβάσετε παρακάτω το γιατί να το κάνετε αυτό.
Κ εδώ μπαίνουμε στην διαδικασία του πειράματος.
Υλικό πράγμα ο άνθρωπος τα υλικά αναγνωρίζει.
Χρειαζόμαστε όλοι λοιπόν μία επιβεβαίωση για τη θεωρία μας, τον ευατό μας, τους άλλους.
Αμφιβάλουμε λοιπόν κ πάλι αλλά λανθασμένα.
Θα μου πείτε γίνεται να αμφιβάλλεις λογικά?
Δεν ξέρω αλλά θα προσπαθήσω να το αποδείξω.
Μεγάλο πράγμα η απόδειξη κ όχι προφανές εννίοτε, πρέπει να καταφεύγεις σε άτοπο για να την τεκμηριώσεις.
Αλλά για την τεκμηρίωση θα πούμε κάποια άλλη στιγμή.
Άντε κ ζήσανε όλοι καλά κ εμείς καλύτερα(ήμουνα κ εγώ εκεί μα είχα παπούτσια από χαρτί κ λιώσανε κ πάνε)
Κυριακή 22 Ιουνίου 2008
Τι είναι η έρευνα?
Αμφιβολίες
Υπάρχουν στιγμές στην ζωή που αμφιβάλλεις για τα πάντα, τον ευατό σου, τους φίλους σου, τους αγαπημένους σου. Το ερώτημα είναι σε φθείρουν?
Η απάντηση γρήγορη και απερίσκεπτα αποδεκτή είναι ναι.
Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια.
Το πρώτο πράγμα το οποίο σας ήρθε στο μυαλό φυσικά είναι ότι αναφερόμουν στην εμπιστοσύνη προς τους άλλους, όμως δεν βλέπω να έγραψα κάτι τέτοιο...
Η αμφιβολία είναι η αρχή της γνώσης, αν δεν αμφέβαλαν οι άνθρωποι για τα δεδομένα κάθε εποχής πιστέψτε με θα είμασταν ακόμα σε σπηλίες κ θα φοβόμασταν μην πέσουμε από την άκρη της γης.
Πόλεμος είναι κ η αμφιβολία, πόλεμος όμως με την αρχαία ελληνική έννοια,
ο οποίος ην αρχή πάντων σύμφωνα με τον Ηράκλειτο.
Κάθε φορά που αμφιβάλουμε αλλάζουμε' αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Άλλωτε προς το καλό,άλλωτε προς το χειρότερο.
Θα μου πείτε τώρα πως ξέρω που με οδηγεί λοιπόν κάθε φορά?
Δεν ξέρω, ξέρω όμως ότι δεν είναι δουλειά όλων να αμφιβαλλουν, κάποιοι δε θα άντεχαν την πίεση κ δεν είναι δουλειά κ όλων στην τελική.
Τώρα θα μου πείτε ότι δέχομαι την εθελοτύφλωση σαν κάτι καλό.
Τουναντίος είναι πολύ κακό αλλά αναπόφευκτο αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ψυχική μας υγεία.
Όλοι το κάνουμε σε διαφορετικούς απλά τομείς.
Έχει να κάνει με την αλλαγή κυρίως.
Μεγάλες οι αλλαγές και μικρή η ζωή στην οποία τις βιώνουμε, είμαστε ανώριμοι κ ανίσχυροι μπροστά τους κ τελικά απλά τις δεχόμαστε, θέλωντας η όχι.
Αναπόφευκτά θα έλεγα, όμως είναι πολύ δυνατή αυτή η λέξη,οπότε θα πώ αναπόσπαστα, αναπόσπαστη η αλλαγή λοιπόν από την ζωή μας.
Την δεχόμαστε λοιπόν, την αλλαγή κ την αμφιβολία κ ότι συνεπάγεται αυτών.
Μεγάλη κουβέντα άνοιξα σε πολλά θέματα, κ μικρό το μυαλό μου για να την ταξινομήσει, ας γυρίσω λοιπόν στη πραγματική ανάλυση επί φανταστικών θεμάτων (άτιμο μαθηματικό)
με την υπόσχεση ότι θα την συνεχίσω δοθέντος χρόνου κ διάθεσης.
Υπάρχουν στιγμές στην ζωή που αμφιβάλλεις για τα πάντα, τον ευατό σου, τους φίλους σου, τους αγαπημένους σου. Το ερώτημα είναι σε φθείρουν?
Η απάντηση γρήγορη και απερίσκεπτα αποδεκτή είναι ναι.
Δεν είναι όμως αυτή η αλήθεια.
Το πρώτο πράγμα το οποίο σας ήρθε στο μυαλό φυσικά είναι ότι αναφερόμουν στην εμπιστοσύνη προς τους άλλους, όμως δεν βλέπω να έγραψα κάτι τέτοιο...
Η αμφιβολία είναι η αρχή της γνώσης, αν δεν αμφέβαλαν οι άνθρωποι για τα δεδομένα κάθε εποχής πιστέψτε με θα είμασταν ακόμα σε σπηλίες κ θα φοβόμασταν μην πέσουμε από την άκρη της γης.
Πόλεμος είναι κ η αμφιβολία, πόλεμος όμως με την αρχαία ελληνική έννοια,
ο οποίος ην αρχή πάντων σύμφωνα με τον Ηράκλειτο.
Κάθε φορά που αμφιβάλουμε αλλάζουμε' αυτό είναι το μόνο σίγουρο.
Άλλωτε προς το καλό,άλλωτε προς το χειρότερο.
Θα μου πείτε τώρα πως ξέρω που με οδηγεί λοιπόν κάθε φορά?
Δεν ξέρω, ξέρω όμως ότι δεν είναι δουλειά όλων να αμφιβαλλουν, κάποιοι δε θα άντεχαν την πίεση κ δεν είναι δουλειά κ όλων στην τελική.
Τώρα θα μου πείτε ότι δέχομαι την εθελοτύφλωση σαν κάτι καλό.
Τουναντίος είναι πολύ κακό αλλά αναπόφευκτο αν θέλουμε να διατηρήσουμε την ψυχική μας υγεία.
Όλοι το κάνουμε σε διαφορετικούς απλά τομείς.
Έχει να κάνει με την αλλαγή κυρίως.
Μεγάλες οι αλλαγές και μικρή η ζωή στην οποία τις βιώνουμε, είμαστε ανώριμοι κ ανίσχυροι μπροστά τους κ τελικά απλά τις δεχόμαστε, θέλωντας η όχι.
Αναπόφευκτά θα έλεγα, όμως είναι πολύ δυνατή αυτή η λέξη,οπότε θα πώ αναπόσπαστα, αναπόσπαστη η αλλαγή λοιπόν από την ζωή μας.
Την δεχόμαστε λοιπόν, την αλλαγή κ την αμφιβολία κ ότι συνεπάγεται αυτών.
Μεγάλη κουβέντα άνοιξα σε πολλά θέματα, κ μικρό το μυαλό μου για να την ταξινομήσει, ας γυρίσω λοιπόν στη πραγματική ανάλυση επί φανταστικών θεμάτων (άτιμο μαθηματικό)
με την υπόσχεση ότι θα την συνεχίσω δοθέντος χρόνου κ διάθεσης.
Σάββατο 14 Ιουνίου 2008
Kατά γενική ομολογία...
Όποιος συνοψίζει τα λεγόμενα του κ την θεωρία του περί ζωής σε μία φράση από βιβλίο, το πολύ πολύ να είναι 300 σελίδες κ ο ίδιος...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
